رسول خدا(ص)
آیت الله بهجت(ره)
نه از زنگم
همان بی رنگ بی رنگم
بیا بگشای در...
بگشای
دلتنگم
"مهدی اخوان ثالث"
این روزها دلتنگم......دلتنگم.....دلتنگ!!!
گاهی احساس می کنم اهل اینجا نیستم نه در این شهر غریب آرامم و نه در زادگاهم....
گاهی فکر می کنم که هرجا بروم باز هم تنهایم....انگار لابه لای ورق پاره های زمان چیزی را گم کرده ام
چیزی شبیه خودم
گاهی فکر می کنم که بالاخره من کیستم؟ من چیستم؟ اصلا مفهوم من یعنی چه؟ مگر من جز تو هستم؟ مگر مفهوم هستی من چیزی غیر از بودن توست؟ بودن یعنی چه ؟
بودن...هستی.....وجود....وجود برای من همان است که برای تو.....تو از خودت از هستی ات در من دمیدی تا من بگویم:من
پس من توام.پس من جز تو نیستم.پس من وقتی می گویم من یعنی تو.پس من بدون تو نیستم با تو هست شده ام...با تو وجود یافته ام با تو بود شده ام....من همان تو هستم...اما رابطه من و تو از نوع تساوی نیست.عموم و خصوص مطلق هم نیست...رابطه من و تو فراتر از افکار کوچک من است...
بی نهایت تو در این رابطه های فکری محدود نمی گنجد...من توام اما پرتویی از بیکران تو...ذره ای از
بی نهایت تو...
گاهی فکر می کنم چه زیبا گفته ای:"یا ایهاالناس انتم الفقراء الی الله..." چون انسان بدون تو یعنی هیچ یعنی نیستی یعنی عدم
و حالا شاید بتوانم اندکی بفهمم که چرا احساس می کنم اهل اینجا نیستم من متعلق به توام من در اینجا غریبم...من روزی به تو می پیوندم به ابدیت به بیکران وجود.....به اصل و مبدا خودم.
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش
ای آتش مرا دریاب
مرا دریاب که در آتشی دائمی می سوزم
صبرم به پایان رسیده دل پر دردم دیگر طاقت ندارد
با اشک به خود سکون می بخشم ولی دیدگانم نیز دیگر رمقی ندارند
خدایا به تو پناه می برم مهر خودت را آنچنان در دلم جایگزین کن که جایی دیگر برای عشق دیگران نماند
سرا پای وجودم را آنچنان مسخر اراده خود کن که به دیگری نیندیشم و محلی از اعراب برای اعمال دیگر نماند...
شهید چمران
دليل غربتشان اهل خاك بودن ماست
نه بي مزار شدن ها نه بي پلاكي ها
به آسمان كه رسيدند رو به ما گفتند
زمين چقدر حقير است آي خاكي ها....
اي كاش نشاط شيعه تكميل شود
امسال دو بار سال تحويل شود
اي كاش به هشت هشت هشتاد و هشت
در امر ظهور يار تعجيل شود........
"كمال طاعت صبر است و رضا"
امام رضا(ع)
عیب از ماست اگر دوست ز ما مستور است
دیده بگشای که بینی همه عالم طور است
لاف کم زن که نبیند رخ خورشیدجهان
چشم خفاش که از دیدن نوری کور است
یا رب این پرده پندار که در دیده ماست
باز کن تا که ببینم همه عالم نور است
چه کنم تا به سر کوی تو ام راه دهند
کاین سفر توشه همی خواهد و این ره دور است
امام خمینی(ره)
"زمان بازرگان به من برچسب فدایی زدند
زمان بنی صدر هم برچسب منافق
هرقدم که در راه خدا و بندگان مستضعف او برداشتیم برچسب بارانمان کردند
حالا روزی ده برچسب دشت می کنیم
اما عزیزان من دلسرد نباشید
حاشا که بچه بسیجی میدان را خالی کند."
شهید همت
به هر دری زدم تمام شبها را به انتظار نشستم...
بعد از هشت طواف گرد رخ سحرهایش
امشب گام نهم فرا رسیده است...و من دلشکسته از نبودنم در گوشه ای سر شرمندگی بر آستان نهمین سحر فرود آورده ام.
مهمانی رجب گذشت تو هرکسی را که می خواستی حتی بدون درخواست اجابت کردی و من دستهایم از شدت عدم خالی ماند.
ضیافت شعبان تمام شد و تو اجابت کردی آنان را که کمال انقطاع را از تو
می خواستند ...کمال انقطاع...دل نبستن به خاک.....
و من سرد و خاموش از حرارت غفلت ها و دلبستگی هایم از این ضیافت جاماندم
هشت مرغ از سی مرغ رمضان به سمت قاف قافله اولیایت پرکشیدند و من که پاهایم به آرزوهای خاکی ام زنجیر شده تنها ماندم.
امشب مرغ نهم پر می کشد به سوی تو...می خواهم بالهای شکسته ام را بگشایم روی پاهایم بایستم و آماده پرواز شوم اما...
اما تو پرواز را به من بیاموز بگذار تا کبوتر قلبم را در آسمان اجابت تو رها کنم
با من باش...
رهایم مکن...
مرا لحظه ای به خودم وا مگذار!
یا رب دل پاک و جان آگاهم ده
آه شب و گریه سحرگاهم ده
در راه خود اول ز خودم بیخود کن
بیخود چو شدم ز خود به خود راهم ده
پس برای جانبازی در راه آرمانها یاد بگیر که
در این سیاره رنج
صبورترین انسانها باشی"
شهید آوینی
کاش می شد روزها و لحظه هایم نردبان رسیدن به تو بود
این روزها که می گذرد هر روز تو را تا بی نهایت های نگاهم دنبال می کنم
روزهایم بدرقه ی رحمت بیکرانت می شود و شب هایم بی قرار بودنت....
روءیای لحظه هایم به مهربانیت زنجیر شده و کابوس شب هایم بی تو بودن است
بودن من از هستی توست و نبودنم نیز از هستی ات.
و چه زیباست تضاد بودن و نبودن من در پهنه بیکرانه ی بودن تو
خدایا.......
بگذار فریاد کنم بودنت را
رهایم مکن که بودن را جز در بند خودت بودن نمی خواهم!
"الهی به زیبایی سادگی
به والایی اوج افتادگی
رهایم مکن جز به بند غمت
اسیرم مکن جز به آزادگی"
رهایم مکن رهایم مکن........
به نام تو
سلام
به والایی اوج افتادگی
رهایم مکن جز به بند غمت
اسیرم مکن جز به آزادگی
.........................................
لحظه های بی قراری ام را می شمارم تا
شاید لا به لای سیاه مشق فلسفه ی بندگی ام
بیابم فلسفه ای را که در بند بند هستی ام حلول کرده
تا اشراق بیکران جوهر انسانیتم تفسیر ازلی عشق تو باشد
در این سفر با من باش
